وقتي که گريه کرديم گفتن بچه است................. وقتي که خنديديم گفتن ديونه است.................. وقتي که جدي بوديم گفتن مغروره............................. وقتي که شوخي کرديم گفتن سنگين باش............................. وقتي که حرف زديم گفتن پر حرفه................................................... وقتي که ساکت شديم گفتن عاشقه................................................... حالا ام که عاشقيم مي گن گناه

سلام دوستان عزیزم

فقط وفقط یه دعا می کنم شما هم امین بگید

خدایا عاشقان دل سوخته رو غم نده

پسركي از مادرش پرسيد : مادر چرا گريه مي كني؟

حرفهای یه دوست بی نام

رضاجون-دوستت-دارم

((کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی))

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب

بدینسان خوابها را با تو زیبا می کنم هر شب

تبی این کاه را چون کوه سنگین می کند آنگه

چه آتش ها که در این کوه برپا می کنم هر شب

تماشایی ست پیچ و تاب آتش ها خوشا بر من

که پیچ و تاب آتش را تماشا می کنم هر شب

مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی ای دوست

چگونه با جنون خود مدارا می کنم هر شب

کجا دنبال مفهومی برای عشق می گردی

که من این واژه را تا صبح معنا می کنم هر شب

عاشقی را شرط اول ناله وفریاد نیست
تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست
عاشقی مقدورهر عیاش نیست
غم کشیدن صنعت نقاش نیست
.................................................................................

از من پرسید به خاطر کی زنده هستی؟....با اینکه دوست داشتم با تمام وجودم داد بزنم ((به خاطر تو))...بهش گفتم به(( خاطر هیچکس)).....از من پرسید پس به خاطر چی زنده هستی؟....با اینکه دلم داد میزد ((به خاطر دل تو))..با یک بغض غمگین بهش گفتم((به خاطر هیچکس))....از اون پرسیدم: تو به خاطر چی زنده هستی؟........در حالی که اشک توی چشمهاش جمع شده بود گفت: به خاطر کسی که به خاطر هیچ زنده است  

خدایا تو را می پرستم و تنها تو را دوست

  دارم خدایا به من قدرتی عطا کن که

  بتوانم آن باشم که تو می خواهی .

 خدایا تو را در بی کسیهایم به چشم دل

  نظاره گر بوده ام ، چگونه باید تو را بخوانم؟

  خود نمی دانم.

 خدایا این تویی که همه ی وجودم را به

 تو تقدیم می کنم

پرسيد:

 به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است.

 بهار آمد !

         سيـب سـرخي را بـه من بخشيـد و رفـت
                                                                         عاقبـت بر عشـق مـن خنـديـد و رفـت
         اشـك در چشمــان سـردم حلقــه زد
                                                                          بـي مـرو‏ت گريـه ام را ديــد و رفـت
         چشـم از مـن كنـد و دل از مـن بريـد
                                                                           حـال بيمـار مــرا فهـميــد و رفـت
         بـا غـم هجــرش مــدارا مـي كنـم
                                                                         گـر چـه بر زخمــم نمك پاشيد و رفـت

 اگر تنها ترين تنها شوم باز هم خدا هست...
خداوندا تو تنهايي
من هم تنهاي تنهايم
تو يكتايي و بي همتا
وليكن من نه يكتايم،نه بي همتا
فقط تنهاي تنهايم 

شبي از شبها تو به من گفتي كه شب باش:

                                                       من كه شب بودم

                                                                                و شب هستم

                                                                                                   و شب خواهم بود

                                     به اميدي كه تو فانوس شب من باشي

--------------------------

بي تو ، مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
    شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
       شدم آن عاشق ديوانه كه بودم !

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد

                                                               يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم
                                                                 پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

 خدااااااااااااااااااا

در کلبه ی کوچک قلبم برایت مرکبی از غرور و محبت مهیا می کنم

 تا تکسوار ساحل دریای بی انتهای عشقم گردی......

اول و آخرم

اولم تو بودي و آخرشم تو خواهي بود

نميخوام طعم چشم ديگري را بنوشم

آبرنگ نگاه چشمانت شرب هم باشد

تشنه ي يك نگاهم

جز سراب نگاهت

درياي چشم ديگري نمي نوشم

جز نگاه عاشقانه هايت

عطر خيال ديگري نمي بويم

عاشقانه ترين عاشقانه هايم فداي تو

انتظار بارانت سخت هم باشد

فقط به خيال آمدنت خيسه خيسم

پرنده بودن و باران ، پرنده بودن و باد

پرنده بودن و تقدير هر چه باداباد

سکوت درخور اين لحظه هاي روشن نيست

بخوان بلند بر اين قله هاي بي فرهاد

اگرچه با عطش سوختن زمين گيرم

مرا به باد غزل هاي خويش خواهي داد

تو با سرودن از آغوش صبح مي بري ام

به رقص دستهءگنجشک در مزارع باد

ومن دوباره همان دوره گرد خواهم خواند

سکوت ... زخمه ... غزل خط فاصله فرياد ...